Achtergrond

Elf Nederlandse ziekenhuizen zijn in 1997 door de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) aangewezen als traumacentrum. Deze traumacentra zijn een belangrijk platform voor de coördinatie van acute zorgketens in hun regio.

 

Traumazorg vraagt om 24-uurs beschikbaarheid van een groot aantal zorgaanbieders. De regionale traumacentra werken aan een sterke zorgketen voor ongevalsslachtoffers. Naast het maken van goede werkafspraken richten zij hun aandacht in hun expertisenetwerk op onder meer de ontwikkeling van behandelprotocollen en kwaliteitscriteria voor de traumazorg. Zij maken hierbij ook gebruik van inzichten uit de traumaregistratie.

 

Een stevige traumazorgketen leidt tot een betere kwaliteit van opvang van, behandeling en zorg voor traumapatiënten. De traumacentra werken samen met een scala aan hulpverleners en instanties die betrokken zijn bij de acute zorg: huisartsen en huisartsenposten, verloskundige hulpverleners, regionale ambulancediensten, afdelingen Spoedeisende Hulp, afdelingen van ziekenhuizen, mobiele medische teams en traumacentra. Een sterke traumazorgketen leidt tot een betere kwaliteit van opvang van, behandeling en zorg voor traumapatiënten.

 

De kwaliteit van de acute zorgverlening hangt vooral af van een goede afstemming tussen de schakels in deze keten. Alleen dan ontstaat een solide samenwerkingsverband tussen ketenpartners met heldere communicatielijnen voor een optimale patiëntenzorg.